In Dancing Blues komen muziek en dans samen in één beweging. De ballerina staat niet gewoon naast de saxofoon, maar komt eruit voort, alsof de muziek haar draagt. Haar houding is open, sierlijk en vol overgave. Ze zweeft bijna boven het instrument, licht als een melodie.

De saxofoon vormt het warme hart van het schilderij. Het goudgeel contrasteert mooi met de zachte blauwe achtergrond en geeft het werk een zonnige, muzikale gloed. De ballerina brengt verfijning en elegantie, terwijl het instrument juist ritme, warmte en swing toevoegt.

Ik hou van het samenspel tussen deze twee kunstvormen: muziek die je hoort en beweging die je ziet. De tonen van de sax lijken door te lopen in de armen, de tutu en de houding van de danseres. Alles buigt mee in dezelfde stroom.

De lichte kleuren geven het schilderij een zachte, bijna zwevende sfeer. Toch zit er ook energie in: de gebogen vorm van de saxofoon, de uitgestrekte arm en het opgetilde been zorgen voor ritme en beweging. Het is alsof het doek een kort moment uit een voorstelling vasthoudt.

Voor mij gaat Dancing Blues over vrijheid, gevoel en het plezier van expressie. Over muziek die een lichaam in beweging brengt. Over dans die ontstaat uit klank. Een ontmoeting tussen elegantie en jazz, tussen stilte en swing.

Het werk toont een moment waarop alles even samenvalt: de toon, de beweging, de adem en het licht.

Dit werk draag ik op aan onze kleindochter Hannelore, een getalenteerde podiumkunstenares.

Acryl op canvas

40x50 cm