In De Wilde Ziel van de Viool staat de viool niet stil. Ze wordt niet gewoon bespeeld, maar breekt open. Vanuit het instrument vertrekken witte lijnen en noten die als golven door het schilderij bewegen. Muziek wordt hier niet alleen gehoord, maar zichtbaar gemaakt.

De donkere achtergrond geeft het werk een intense sfeer. Tegen dat diepe zwart en grijs komt de warme kleur van de viool sterk naar voren. Het instrument gaat bijna te gloeien, alsof er vanbinnen een vuur brandt. De witte verf daarentegen brengt beweging, ritme en energie. Ze spat, draait en kolkt, alsof de muziek haar eigen weg zoekt.

Het mooiste in dit werk vind ik het contrast tussen beheersing en vrijheid. Een viool is een verfijnd instrument, gebouwd met precisie en elegantie. Maar zodra de muziek begint, gebeurt er iets anders: klank laat zich niet opsluiten. Ze stroomt, botst, stijgt op en verdwijnt weer.

De structuur in de witte verf geeft het schilderij extra kracht. De muzieknoten lijken niet netjes op een blad te staan, maar worden meegesleurd in een stroom van gevoel. Alsof de melodie niet alleen uit techniek bestaat, maar ook uit passie, herinnering en emotie.

Voor mij gaat dit schilderij over de ziel van muziek. Over wat er gebeurt wanneer een instrument meer wordt dan hout en snaren. Wanneer klank iets losmaakt dat moeilijk in woorden te vatten is.

De Wilde Ziel van de Viool is een ode aan muziek die niet braaf binnen de lijntjes blijft. Muziek die kronkelt, bruist en uitbreekt. Een viool die niet fluistert, maar leeft. 🎻

Acryl en modelleerpasta op canvas

40x50 cm